ไม่บังเอิญใช่ไหมที่เราได้เจอกัน ไม่บังเอิญใช่ไหมที่เราได้สบตา คล้ายต้องมนตร์สะกดวินาทีนั้น เหมือนดั่งโลกพลันหยุดหมุนทันใด แล้วเธอก็เดินออกไป ห่างออกไป ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มให้ฉันเสียดา ยที่ไม่ได้ทำอะไร แม้แต่เอ่ยคำใด ฉันต้องทำอย่างไรให้ได้พบเธออีกครั้งฉันจึงวนกลับมาวนกลับมาที่เดิมที่เธอและฉันได้เจอได้พบตั้งแต่ตอนนั้นฉันยังวนกลับมาวนกลับมาและหวังว่าเธอและฉันจะกลับมาพบมาเจออีกครั้งฉันจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจะเอ่ยคำในหัวใจคงจะดีไม่น้อยถ้าฉันได้เจอเธอคงจะดีไม่น้อยถ้าเธอก็รอฉันและคงดีไม่น้อยถ้าฉันได้เอ่ยคำนั้นฉันคงไม่เสียดายฉันจึงวนกลับมาวนกลับมาที่เดิมที่เธอและฉันได้เจอได้พบตั้งแต่ตอนนั้นฉันยังวนกลับมาวนกลับมาและหวังว่าเธอและฉันจะกลับมาพบมาเจออีกครั้งฉันจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจะเอ่ยคำในหัวใจภาพเธอที่เดินออกไป ห่างออกไปทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มให้ฉันเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไร แม้แต่เอ่ยคำใดฉันจึงวนกลับมาวนกลับมาที่เดิมที่เธอและฉันได้เจอได้พบตั้งแต่ตอนนั้นฉันยังวนกลับมาวนกลับมาและหวังว่าเธอและฉันจะกลับมาพบมาเจออีกครั้งฉันยังวนกลับมาวนกลับมาที่เดิมที่เธอและฉันได้เจอได้พบตั้งแต่ตอนนั้นฉันยังวนกลับมา วนกลับมาและหวังว่าเธอและฉันจะกลับมาพบมาเจออีกครั้งฉันจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจะเอ่ยคำในหัวใจ